adidas eqt support adv primeknit zebra release date adidas eqt support adv primeknit zebra new images adidas eqt support adv primeknit zebra release date adidas eqt support adv primeknit zebra adidas eqt support adv zebra coming soon adidas eqt support adv primeknit zebra ba7496 adidas eqt support adv core black adidas eqt support adv grey core black adidas eqt support adv core blackturbo red dropped today adidas eqt support adv core black adidas eqt support adv camo pack adidas eqt support adv camo pack adidas eqt support adv camo pack adidas eqt support adv green camo adidas eqt support adv camo pack first look adidas eqt support adv shadow available now adidas eqt support adv shadow adidas eqt support adv shadow adidas eqt support adv shadow adidas eqt support adv primeknit black white

Astrocyty tworzą nowe neurony po udarze

Obraz TK prawostronnego udaru niedokrwiennego mózgu (ciemniejsza plama po lewej stronie zdjęcia); Lucien Monfils; Wikipedia; CC BY-SA 3.0

Obraz TK prawostronnego udaru niedokrwiennego mózgu (ciemniejsza plama po lewej stronie zdjęcia); Lucien Monfils; Wikipedia; CC BY-SA 3.0

Udar mózgu to trzecia co do częstości przyczyna zgonów w Polsce – co roku  występuje u ok. 70 tysięcy (niektóre źródła mówią o 80 czy nawet 90 tysiącach) Polaków, przyczyniając się do śmierci około połowy spośród nich. Jednocześnie jest to trzecia przyczyna niepełnosprawności ludzi po czterdziestym roku życia. Chorzy po udarze niejednokrotnie wymagają długotrwałej, często kosztownej, a przede wszystkim szybkiej (z czym różnie w Polsce bywa) rehabilitacji. Przed poważnymi konsekwencjami po części może uchronić szybkie rozpoznanie objawów i wdrożenie leczenia, jednak nadal niewiele możemy zrobić z trwałymi uszkodzeniami wynikłymi z obumarcia komórek nerwowych

Lokalizacja hipokampa w ludzkim mózgu; 20th U.S. edition of Gray’s Anatomy of the Human Body; Wikipedia; public domain
Lokalizacja hipokampa w ludzkim mózgu; 20th U.S. edition of Gray’s Anatomy of the Human Body; Wikipedia; public domain

Znakomita większość (ok. 80%) udarów to udary niedokrwienne, a ich patomechanizm nie różni się zasadniczo od patomechanizmu zawału serca. Prawidłowa czynność mózgu ściśle zależy od przepływu dostarczającej mu tlenu i glukozy krwi. Zamknięcie światła naczynia doprowadzającego krew do danego rejonu mózgowia (np. przez zakrzep czy materiał zatorowy) powoduje martwicę tego obszaru, jeśli naczynie nie zostanie „odetkane” wystarczająco szybko. A na regenerację zniszczonych komórek nerwowych na razie niestety nie bardzo możemy liczyć.

Mysie astrocyty wybarwione na brązowo; Dantecat; Wikipedia; public domain
Mysie astrocyty wybarwione na brązowo; Dantecat; Wikipedia; public domain

Możliwości neurogenezy, tworzenia nowych komórek nerwowych, są w mózgu dorosłego ssaka nader ograniczone. Zazwyczaj nie wymieniamy starych neuronów na nowe, nasze organizmy nie odtwarzają też zwykle tych uszkodzonych. Mechanizmy regeneracyjne zdołano – owszem – zaobserwować, ale tylko w ściśle wyselekcjonowanych regionach – w zakręcie zębatym hipokampa i pod wyściółką komór bocznych mózgu (od niedawna sugeruje się, że również w sąsiedztwie tego ostatniego obszaru, w obrębie tzw.prążkowia mogą się pojawiać nowe neurony u dorosłych), pojawiały się jednak doniesienia, że do tworzenia nowych neuronów bądź wręcz przekształcania się w nie można skłonić astrocyty, szczególną frakcję komórek glejowych (podstawowy obok neuronów składnik tkanki mózgowej) o charakterystycznym gwiaździstym kształcie. Astrocyty niegdyś uważano za komórki o funkcji głównie strukturalnej (element budowlany, w tym współtworzący barierę krew-mózg) i odżywczej. Obecnie wiemy już, że pełnią też niezwykle istotne funkcje regulacyjne, zarówno przy modulacji sygnałów nerwowych imetabolizmu neuroprzekaźników, jak i dla funkcjonowania pozostałych komórek gleju. Postulowaną ich rolę w procesach neuroregeneracji postanowili ocenić w warunkach in vivonaukowcy z Karolinska Institute (Szwecja).


Badania przeprowadzono na myszach, u których wywoływano udar poprzez zamknięcie tętnicy środkowej mózgu, a następnie rejestrowano zmiany zachodzące w uszkodzonym prążkowiu. Okazało się, że w obszarze objętym martwicą niedokrwienną już dwa dni po udarze rozproszone astrocyty zaczęły wytwarzać Ascl1, czynnik transkrypcyjny kluczowy dla różnicowania się neuroblastów, macierzystych komórek nerwowych, jednocześnie można było obserwować stopniowe pojawianie się samych neuroblastów. Wytwarzające wspomniany neurogenny czynnik astrocyty mnożyły się i zbierały w grupki, powoli tracąc swoje pierwotne cechy, w zamian nabierając cech komórek nerwowych. Dwa tygodnie po udarze można było obserwować gęsto upakowane skupiska młodych neuroblastów niewykazujących cech, które mogłyby sugerować przywędrowanie z innej niźli prążkowie lokalizacji (ich lokalne pochodzenie potwierdzono dodatkowo przy pomocy specjalnych znaczników transgenicznych), każde skupisko wywodzące się z pojedynczego astrocyta. Ich liczba rosła przez kolejnych pięć tygodni, a część z nich zaczęła dojrzewać, a nawet tworzyć połączenia synaptyczne.

Wybarwione na czerwono astrocyty w hodowli tkankowej; GrzegorzWicher; Wikipedia; GNU Free Documentation License
Wybarwione na czerwono astrocyty w hodowli tkankowej; GrzegorzWicher; Wikipedia; GNU Free Documentation License

Poza potwierdzeniem neurogennego potencjału astrocytów badaczom udało się też przyjrzeć mechanizmom sterującym zaobserwowanymi przemianami. Okazało się, że w przeciwieństwie do astrocytów zdrowych zwierząt komórki „poudarowe” wykazywały zmniejszoną aktywność szlaków sygnalizacyjnych związanych z receptorem Notch, odpowiedzialnych za blokadę możliwości rozwoju nowych komórek nerwowych. Żeby zweryfikować swoje domysły, naukowcy spróbowali sztucznie wzmóc aktywność tej ścieżki sygnalizacyjnej, co rzeczywiście zahamowało neurogenezę. Co więcej, udało im się także włączyć uśpiony program neurogenezy w astrocytach zdrowych myszy – po zablokowaniu sygnalizacji Notch w prążkowiu zaczęły się pojawiać młode neuroblasty, a dalsze badania pokazały, że podobny potencjał nie jest ograniczony wyłącznie do tego rejonu mózgu.


Badania Szwedów dokumentujące neurogenny potencjał komórek glejowych (poza ustalonymi dotąd obszarami tworzenia nowych komórek nerwowych) i rozszyfrowujące po części mechanizmy tym potencjałem sterujące to być może pierwszy krok na drodze do terapii, które wspomogą procesy odzyskiwania zdrowia chorych po udarach, niewykluczone też, że opisane zjawiska  mogą być punktem wyjścia nowych metod leczenia niektórych chorób zwyrodnieniowych – by nie szukać daleko, wystarczy zauważyć, że sami autorzy wspominają chociażby o chorobie Parkinsona. Droga do praktycznych zastosowań jest jeszcze, oczywiście, dość daleka – trzeba ocenić na ile funkcjonalne są nowo powstałe neurony i tworzone przez nie połączenia, zweryfikować w jaki sposób udar mózgu odblokowuje program neurogenezy w astrocytach i od czego zależy stopnień jego aktywacji, sprawdzić czy inne uszkodzenia mózgu mogą włączać podobne ścieżki. Warto też wspomnieć, że aktywowane szlaki są istotne także dla rozwoju niektórych złośliwych nowotworów układu nerwowego.


Tak, to początek ciekawej drogi, która może doprowadzić nas do wielu interesujących miejsc.

 

Źródło:

A latent neurogenic program in astrocytes regulated by Notch signaling in the mouse. JP Magnusson, C Goritz, J Tatarishvili, DO Dias, EM K. Smith, O Lindvall, Z Kokaia, J Frisen Science, 2014; 346 (6206)

Mechanism that repairs brain after stroke discovered
Jeśli tekst wydaje Wam się znajomy, macie rację. Jego pierwotna wersja ukazała się na portalu Racjonalista.tv

Paulina Łopatniuk  

 

ONI NIE DAJĄ SIĘ NABRAĆ - OBLICZA AFAZJI

 Czy politycy są szczerzy w swoim przekazie kierowanym do wyborców? To pytanie nabiera szczególnego znaczenia podczas ostatnich dni kampanii wyborczej. Okazuje się, że najtrafniejszych odpowiedzi na to pytanie mogą udzielić osoby z uszkodzeniem mózgu - afazją. 


Afazja to spowodowane uszkodzeniem odpowiednich struktur mózgowych częściowe lub całkowite zaburzenie mechanizmów programujących czynności mowy u człowieka, który już uprzednio opanował te czynności. Jednak defekt ten często niwelowany jest przez szczególne umiejętności afatyków, obce zdrowym ludziom – zdolność do postrzegania postaw innych ludzi przez obserwację ich nieświadomych zachowań, które ujawniają prawdziwą, pozbawioną fałszu naturę.
 

W jednej ze swoich książek Oliver Sacks, słynny psycholog i neurobiolog opisuje interesujące różnice w zachowaniu pacjentów kliniki neurologicznej oglądających to samo telewizyjne przemówienie ówczesnego prezydenta USA Ronalda Regana. Część z nich reagowała na transmisję niezwykle żywo i po kolejnych zdaniach skręcała się ze śmiechu. Pozostali byli raczej rozdrażnieni lub zalęknieni. Co wpłynęło na tak zasadnicze różnice w reakcjach badanych?
 Myli się każdy, kto pomyśli, że znaczenie miały preferencje polityczne, światopogląd albo system wartości. Pacjenci zachowywali się różnie, ponieważ... co innego słyszeli.Oczywiście do uszu wszystkich osób dobiegała ta sama wypowiedź, ale ich umysły reagowały na zupełnie inne jej cechy. 

Ludzie wybuchający śmiechem cierpieli na afazję czuciową lub całkowitą, czyli zaburzenie zdolności tworzenia i rozumienia komunikatów słownych, typowe dla osób z uszkodzeniem lewego płata skroniowego mózgu. Afatycy nie potrafią odczytywać treści z wypowiadanych słów, ale są szczególnie wrażliwi na intonację, akcent i tempo, czyli środki wyrazu decydujące o ekspresyjności naszych wypowiedzi. Zachowują się jak grafolodzy, którzy analizując pismo, nie zwracają uwagi na treść, lecz wyłącznie na grubość linii, pochyłość liter, styl i ozdobniki.
Afatycy z łatwością dostrzegają przeciekające między słowami informacje na temat mówcy, dlatego doskonale rozpoznają jego rzeczywiste stany emocjonalne i zamiary, które zazwyczaj są nieuchwytne dla innych słuchaczy. Z dokładnością wykrywacza kłamstw wychwytują nieprawdziwe dźwiękowe maski tworzone na potrzeby kształtowania wizerunku czy z chęci przypodobania się odbiorcy. ?

Inną grupę wśród pacjentów opisanych przez Sacksa stanowiły
 osoby cierpiące na zaburzenie zwane agnozją tonu. W przeciwieństwie do afatyków ludzie ci prawidłowo rozumieją słowa, ale nie mają wrażliwości na intonację, wyraz emocjonalny i wszystko to, co decyduje o kolorycie wymowy. Odbierają czyjąś wypowiedź jako beznamiętną recytację. Są szczególnie wyczuleni na treść, na błędy językowe i stosowność planu wypowiedzi. Nie wzruszają ich natomiast zabiegi retoryczne, takie jak zawieszanie głosu czy wyrazista artykulacja. Agnozja tonu pojawia się, gdy uszkodzony zostanie prawy płat skroniowy.

Jest wiele rodzajów afazji. Uszkodzenie tylnej części lewego dolnego zakrętu czołowego (ośrodek Broki) prowadzi do wystąpienia tzw. afazji ruchowej, chory traci zdolność mówienia, a zarazem rozumie mowę.
Z kolei uszkodzenie tylnej części górnego zakrętu skroniowego lewego zaburza rozumienie mowy, choć zachowana jest wówczas zdolność mowy spontanicznej (jest to tzw. afazja Wernickego). Pacjent potrafi mówić płynnie, choć często mówi nie na temat, popełnia też błędy, powtarzając zdanie. Kolejne obserwacje pacjentów z patologią mózgową, a w ostatnich latach również badania neuroobrazowe potwierdziły pionierskie doniesienia Paula Broki i Carla Wernickego, wskazując na dominującą rolę lewej półkuli dla funkcji mowy.

Oprac. (sb) na podst. „Poznaję twój głos” (Charaktery 9/2005) oraz „Bolero bez słów”, Charaktery 1/2012

grafika: Lightspring/shutterstock.com

 

Aplikacja mobilna "Aphasia Create"

Niedawno gościliśmy w Poznaniu dra Marcina Wichrowskiego z Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych oraz przedstawicieli międzynarodowej organizacji studenckiej - Enactus SGGW.

Enactus SGGW to jedna z największych organizacji non-profit działających nie tylko w Polsce, lecz także na świecie. Jej celem jest łączenie przedstawicieli nauki i biznesu poprzez przygotowywanie projektów o charakterze edukacyjno-biznesowym. Aktualnie nad projektami przyczyniającymi się do poprawy jakości życia pracuje ponad 50 osób.

Studenci z Enactusa założyli stronę internetową, tworzą również i aktualizują Facebooka.

http://afazjapomoc.pl/

https://www.facebook.com/projectaphasia 

Marcin Wichrowski jest autorem bezpłatnej aplikacji mobilnej do stosowania przez osoby dotknięte afazją, która ma za zadanie ułatwiać ich codzienne życie. Chcemy zaznaczyć, że nie jest to aplikacja służąca do porozumiewania się z innymi osobami w rodzaju komunikatora.

Aplikacji o nazwie „Aphasia Create” można używać w tablecie, telefonie komórkowym i laptopie.

Nasi członkowie – osoby z afazją – mieli okazję jako pierwsi poznać możliwości stworzonej przez Marcina Wichrowskiego aplikacji. Uczestniczyliśmy w teście, dzięki któremu wspomniana aplikacja „Aphasia Create” będzie sprawnie działać. Testy przebiegły bez zakłóceń.

„Aphasia Create” jest rodzajem notatnika powiązanego z możliwością robienia i zachowywania zdjęć. Ponadto za jej pomocą można te zdjęcia odpowiednio posegregować, podpisać, a także naszkicować dowolny rysunek, oznaczyć strzałką, dodać emotikony, wstawić mapę, dodać godzinę, datę i wysłać stworzoną historię na Facebooka lub za pośrednictwem mejla. Aplikacja wyposażona jest również w możliwość korzystania z biblioteki zewnętrznej urządzenia mobilnego, ze stro­ny internetowej.

W zamyśle autora dzięki tej aplikacji osoba z afazją, mimo że często nie potrafi mówić ani pisać, zyskuje możliwość wyrażania emocji, zapisywania i dzielenia się wrażeniami z codziennego życia.

Aplikacja jest już opublikowana w sklepie (play.google.) w wersji testowej. Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby, które dotknęła afazja do jej przetestowania. 

https://play.google.com/store/apps/details?id=air.AphasiaCreate

 Oto fotorelacja z przebiegu testu.

 

Jak zwiększyć szanse u osób z afazją

Dla osób z afazją - utratą zdolności mowy - ratunkiem jest długotrwała terapia. Czy można ten proces przyspieszyć? Problemem tym zajęła się Karen Sage i jej współpracownicy z University of Manchester. Badacze porównali wyniki mniej i bardziej intensywnej terapii mowy u osób z afazją.

Dla osób z afazją – utratą zdolności mowy – ratunkiem jest długotrwała terapia. Czy można ten proces przyspieszyć? Problemem tym zajęła się Karen Sage i jej współpracownicy z University of Manchester. Badacze porównali wyniki mniej i bardziej intensywnej terapii mowy u osób z afazją.

Oceniana przez badaczy terapia mowy składała się z prób nazywania, połączonych z podawaniem wskazówek fonemicznych (np. pierwszej głoski) i ortograficznych. Efekty terapii oceniano bezpośrednio po jej zakończeniu, a następnie po upływie jednego miesiąca. Okazało się, że bezpośrednio po zakończeniu terapii u wszystkich pacjentów odnotowano znaczącą i jednakową poprawę nazywania.

Co interesujące, miesiąc od zakończenia sesji terapeutycznych osoby, u których ćwiczenia prowadzone były w mniej intensywny sposób, radziły sobie z nazywaniem lepiej niż te poddane intensywnej terapii. Rezultaty badań sugerują zatem, że intensywność terapii zaburzeń nazywania nie ma znaczenia dla jej bezpośrednich efektów.


źródło” „SŁOWA” więcej o psychologii i językuPoczątek formularza

 

Spotkanie z Bogusławem Kaczyńskim

Strauss, przyjaciele i… my

W sobotnie popołudnie  4 stycznia 2014 r. daliśmy się, jako „Klub afatyka”, zabrać  organizatorom Trzeciego Poznańskiego Koncertu Noworocznego w muzyczną  podróż: z Sali Ziemi (najnowocześniejszej sali koncertowej w Poznaniu) - do … Wiednia czasu Straussów.

Jak co roku przewodnikiem w tej podróży z muzyką Straussów był mistrzowski duet prowadzących – Bogusław Kaczyński i Krzysztof Skiba, osoby o skrajnych upodobaniach artystycznych oraz odmiennej estetyce wypowiedzi. Znakomicie łączyli oni w swojej narracji artyzm z lekkością, żartem i anegdotą. Najpiękniejsze kompozycje Johanna Straussa przeplatały się z popisami  gwiazd estrady,  od klasyki po rozrywkę. 

Czytaj więcej...

Polski badacz odkrył, kim był tajemniczy XIX-wieczny pacjent z afazją

 

Polski naukowiec zidentyfikował tożsamość pacjenta, którego mózg w XIX w. pomógł w dokonaniu kroku milowego w badaniach neurologicznych.

 

Tym tajemniczym pacjentem był Louis Leborgne, francuski rzemieślnik, który przez całe życie walczył z padaczką. Dzięki badaniu uszkodzeń jego mózgu Paul Broca odkrył w ludzkim mózgu ośrodek mowy - informuje Cezary Domański z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie na łamach "Journal of the History of the Neurosciences". W 1840 r. pacjent został przyjęty do szpitala w Bicetre pod Paryżem z afazją. Stopniowo stan chorego, znanego jako Monsieur Leborgne albo Tan, ponieważ tylko to słowo wymawiał, coraz bardziej się pogarszał. W 1861 r. Tan trafił do słynnego neurologa, Paula Broca.

Niedługo później Leborgne zmarł, a Broca dokonał autopsji. W jej trakcie uczony odkrył obszar w lewym płacie mózgu, w którym widoczne było uszkodzenie. Broca doszedł do wniosku, że ten obszar odpowiada w ludzkim mózgu za kontrolę mowy. Obecnie ta struktura mózgu nosi nazwę obszaru Broki.

- Tan był pierwszym pacjentem, którego przypadek dowiódł, że uszkodzenie specyficznej części mózgu powoduje specyficzne zaburzenia mowy - wyjaśnia Domański.


 

Mimo to dokładna tożsamość Leborgne'a nie była znana. Wielu historyków było przekonanych, że był on biednym, niepiśmiennym robotnikiem, inni sądzili, że na skutek kiły popadł w chorobę umysłową i stąd wynikła afazja.

Domańskiemu udało się zrekonstruować jego tożsamość, mimo że nie było to łatwe. W końcu w rejestrach medycznych znalazł akt zgonu wystawiony na Louisa Victora Leborgne'a, urodzonego w 1809 r. w Moret. Następnie udało się ustalić, że Leborgne był jednym z siedmiorga dzieci, jego ojciec był nauczycielem, a rodzeństwo otrzymało wykształcenie. Jako dziecko Leborgne przeniósł się do Paryża. Na padaczkę cierpiał prawdopodobnie od dziecka.

Mimo to został rzemieślnikiem, był też kościelnym. Pracował tak do 30. roku życia, kiedy to trafił do szpitala z afazją. To prawdopodobnie padaczka doprowadziła do uszkodzenia mózgu. W szpitalu jego stan się ciągle pogarszał, być może do tego stopnia, że przestał się poruszać i leżał przykuty do łóżka. Przeszedł również operację spowodowaną gangreną. Kiedy Broca zetknął się z nim, Leborgne był już umierający.

 

źródło:

PAP




Komórki macierzyste z tkanki tłuszczowej pomagają leczyć udar

Komórki macierzyste ze szpiku kostnego, ale też z tkanki tłuszczowej poprawiają wyniki leczenia udaru mózgu u szczurów – wynika z badań, które publikuje pismo „Stem Cell Research & Therapy”

W hiszpańskich badaniach terapia z użyciem tych komórek przyczyniła się do naprawy tkanki nerwowej mózgu, dzięki czemu gryzonie były już po 24 godzinach sprawniejsze od szczurów nieleczonych.

Udar mózgu, który zgodnie z szacunkami Światowej Organizacji Zdrowia wystąpi u co szóstej osoby na świecie, jest uważany za główną przyczynę niepełnosprawności ludzi po 40. roku życia. W Polsce przechodzi go co roku ok. 70 tys. osób, z czego co najmniej 20 proc. wymaga później stałej opieki, a 30 proc. pomocy w codziennych czynnościach. Dlatego naukowcy ciągle poszukują metod, które pozwoliłyby poprawić sprawność funkcjonowanie osób po udarze.

Czytaj więcej...

AFAZJA – Niezwykła terapia śpiewem

W styczniu 2011 kula zamachowca przeszyła ośrodek mowy w mózgu kongresmenki Gabrielle Giffords. Dziś, kobieta, która musiała na nowo uczyć się chodzić i mówić, zadziwia tempem, z jakim odzyskuje sprawność posługiwania się słowami.

Ktoś, kto nie ma pojęcia, co oznacza uszkodzenie ośrodka mowy może nie być pod wrażeniem pojedynczych słów i krótkich fraz mozolnie wypowiadanych przez Giffords. Postępy wydają się jednak bardziej imponujące, gdy uzmysłowimy sobie, że odzyskanie mowy po takim urazie graniczy z cudem i wymaga wykorzystania części mózgu, która do tej pory specjalizowała się w zupełnie innych funkcjach, a do tego znajduje się w drugiej (prawej) półkuli. Jak można to osiągnąć?

Terapia śpiewem

Giffords poddała się terapii śpiewem, która zyskuje coraz większy rozgłos i uznanie w rehabilitacji pacjentów z różnymi typami afazji (zaburzenia funkcji językowych powstałego w wyniku uszkodzenia mózgu). Podczas gdy ośrodki odpowiedzialne za mowę znajdują się w lewej półkuli, prawa półkula odpowiada za umiejętność śpiewania (to wyjaśnia, dlaczego na przykład osoby jąkające się potrafią płynnie śpiewać).

Czytaj więcej...


Stowarzyszenie Afazja

Stowarzyszenie Afazja
Os. S. Batorego 31 E/ 79-80
60-687 Poznań

Telefon:  693295202
E-mail:  stowarzyszenie.afazja@o2.pl 

 

 

Znajdź Nas na Facebooku 

https://www.facebook.com/stowarzyszenie.afazja

 

NASI PARTNERZY

HARPO

 Producent

afasystem

oraz

Znalezione obrazy dla zapytania komlogo logo

 

ZAKUPY W INTERNECIE

faniMani

Bezpośrednio pokieruje Was do podstrony organizacji stowarzyszenia "Afazja".

https://fanimani.pl/zbieramy/stowarzyszenie-afazja/

Przygotowaliśmy Kalkulator Dobroczynności.

Pozwala on obliczyć wartość darowizny przy okazji zakupów. Możecie korzystać z niego, aby pokazać, że każde zakupy to szansa na darowiznę dla Waszej organizacji. Zapraszam do zabawy kalkulatorem na: https://fanimani.pl/kalkulator/.